Leven in God

Persoonlijk getuigenis van Anne van een intense bevrijding en genezing uit een duistere wereld.

Ik kan het moment van mijn eerste ontmoeting met God niet goed beschrijven omdat ik nog erg jong was. Ik had het goddelijk leven gezien bij mijn ouders en bij mensen in de kerk en dat wilde ik ook. Jezus werd mijn persoonlijke Vriend, grote Voorbeeld, mijn Meester en ik keek naar Hem op als ik me afvroeg wat te doen. Deze verbinding met Hem zorgde ervoor dat ik wist dat de duisternis waarin ik terechtkwam niet mijn eindstation was. In die verbinding met Jezus zat een soort eindeloze hoop waardoor ik niet opgaf, bleef zoeken, ik móest Zijn oplossing vinden. Er bleef op een gegeven moment niet meer dan een beetje hoop over, maar Hij stelde mij niet teleur.

Mijn wedergeboorte op jonge leeftijd heeft voor mij grote betekenis: ik was voor eeuwig verbonden met het Licht. Ik voel me daardoor beschermd en bewaard, speciaal in die donkere jaren. Ik was daardoor ook niet alleen. Ik ervoer dat soms niet zo, vooral niet als ik in die andere, duistere werkelijkheid was, maar als ik in de gewone, zichtbare wereld was, had ik een Metgezel. Ik had eigenlijk nauwelijks vaste vriendschappen, of in elk geval gingen ze meestal niet dieper dan oppervlakkig, en met Jezus deelde ik alles. Ook veel mensen in de kerk begrepen mij niet als ik iets vertelde. En vrienden van mijn leeftijd waren bezig met hele andere zaken, gewoon, kleding en jongens enzo! Ikzelf voelde me meer een jongen dan een meisje en had hele andere dingen aan mijn hoofd.

Jezus, met wie ik mij verbonden wist, begreep mij wel. Ik kon uren doorbrengen bij Hem. We praatten overal over. Ik had behalve extreme dieptepunten dan ook ware pieken, toppen zo hoog dat ik kon dansen en zingen. Hij maakte me gewoon blij, wat er ook gebeurd was. Met Hem kon ik lachen, en met Hem ging ik gewone dingen doen: bloemen plukken, rennen door het gras, naar het water kijken. Dat troostte me, Hij was er toch. Ik wandelde met Hem; gewoon, stil of al kletsend over niets en alles. We zochten buiten naar golfballen langs de golfbaan of naar mooie stenen of leuke vogels. We praten over Hem, mij en andere mensen.

Toch verdween de grootste pijn pas ineens op dat ene moment in een kerkdienst. Toen heb ik zo'n intense vrede en blijdschap ervaren dat ik er nog maanden zo ongeveer high van geweest ben. Nou ja, een lange tijd erna kon ik nog exact beschrijven hoe het ervoor en erna was. Het was dag en nacht verschil. Geen wanhoop, niet meer die diepe pijn, geen onrust, geen duisternis, geen paniek, geen duistere wezens om me heen, geen nachtmerries, geen dwanggedachten, geen gekraak in mijn hoofd en ook geen geschreeuw en ruzie en herrie, geen angst… et cetera. Gewoon niet meer die overweldigende dreiging van: welke verschrikking wacht me vannacht. De nacht werd zelfs een tijd van rust.

Ik voelde me ijzersterk samen met míjn Jezus: Hij had het toch maar mooi voor elkaar gekregen. Ik had het geprobeerd, maar Hij had het klaargespeeld: er was een einde gekomen aan die jaren! Hij was en is nog steeds mijn superheld! En ik voelde me alsof ik vlóóg! Ik wilde het aan iedereen vertellen. Hij maakte mij heel, heel blij! Hij heelde wat kapot was. Nog steeds verbaas en verwonder ik me over de rust in mijn denken, de rust in mijn innerlijk. Over de intense blijdschap, en dan overspoelt me nog vaak een gevoel van dankbaarheid. Dan dans ik met Jezus door het open veld of waar dan ook.

Ja, mijn wedergeboorte betekent voor mij: ik was niet bestemd voor de duisternis, maar om voor altijd van Hem te zijn. Hij heeft me uit het vuur geplukt, denk ik wel eens. Hij vulde mij met zijn licht! Hij en ik, en wij samen. We horen bij elkaar en Hij laat me nooit in de steek. Hoe moeilijk het ooit ook weer zal worden: ik weet dat ik op Hem kan rekenen en Hij komt niet te laat. Nooit. Hij is zo dichtbij. Mijn relatie met Hem is heel dichtbij en wordt nog steeds dichterbij. Intens en wordt steeds intenser. Dat is iets wat mijn hele hart vol kan maken van blijdschap; het is de meest intieme band die ik ooit met iemand heb ervaren.